Portal
Mała Psychologia

Zestawienie badań związanych z podobieństwem partnerów

Abstrakt:

Słowa kluczowe: podobieństwa partnerów, badania, związek, emocje,genetyka,optymizm,wykształcenie, sposób mówienia, zachowanie.

Istnieje wiele badań związanych z podobieństwem partnerów w długotrwałym związku. Dotykają one różnych sfer życia człowieka, z których starałem się opisać genetykę, emocje, optymizm, wykształcenie, sposób mówienia, zachowanie, choroby oraz wygląd twarzy. Wszystkie przedstawione obszary są związane z podobieństwem partnerów, które w pewnym stopniu istnieje od początku związku, a w pewnym kształtuje się na przestrzeni lat.

Treść:

Załóżmy się, choćby o przekonanie! Będąc w długotrwałym związku, spróbujcie nie upodobnić się do swojego partnera. Biorąc pod uwagę ilość czynników, które mogą ujednolicić wasze zachowanie, sposób mówienia, a nawet wygląd, jest to praktycznie niemożliwe. W poniższym artykule przedstawione zostały obszary życia, w których partnerzy mogą być do siebie podobni od samego początku lub z biegiem czasu przejąć różne cechy ukochanego. Zaczynajmy!

Genetyka – istotna jak zawsze!

Przeciwieństwa nieraz się przyciągają, czego doskonałym przykładem są bieguny magnetyczne, jednak w bliskich związkach jest nieco inaczej. Wykazano, że ludzie mają tendencję do wybierania partnerów, którzy mają podobne DNA (Domingue i in., 2014). Mówimy tu przede wszystkim o długotrwałych związkach: małżonkowie mają z reguły bardziej podobne DNA, niż dwie losowo dobrane osoby płci przeciwnej.

Co więcej, małżonkowie bliźniąt jednojajowych są do siebie bardziej podobni pod względem fizycznym i psychicznym, niż małżonkowie bliźniąt dwujajowych (Rusthon, Bons, 2005). Istnieje również badanie, w którym uczestnicy mieli za zadanie ocenić atrakcyjność danego zestawu twarzy. Jeden z prezentowanych portretów był ich własnym obrazem, który został cyfrowo zmieniony w przeciwną płeć. Badani nie uznawali przedstawionej twarzy za własną, jednak oceniali ja jako najbardziej atrakcyjną ze wszystkich (Penton-Voak, Perrett, Peirce, 1999).

Któż by pomyślał, że genetyka ma dla nas tak duże znaczenie? Okazuje się, że wybór drugiej połówki nie musi być w pełni świadomy, co z perspektywy psychologii miłości jest bez wątpienia ciekawe oraz inspirujące.

Emocje – łatwo się nimi zarazić, apsik!

Wielu z nas kształtuje własne emocje poprzez środowisko w którym się znajduje, wliczając w to szczególnie najbliższe otoczenie. Mówiąc najprościej, im więcej czasu spędzamy z daną osobą, tym bardziej będziemy zależni od jej stanów emocjonalnych i zaczniemy je naśladować (Hatfield, Cacioppo, Rapson, 1993). Możemy zacząć przejmować jej zachowanie, naśladować ton głosu, aż w końcu dzielić te same uczucia. Dla kogo z was wydaje się to być naturalne, a dla kogo przerażające?

Optymizm – warto go pielęgnować.

Badania pokazały, że gdy jeden partner w związku wykazuje z biegiem czasu wyższy optymizm, to drugi partner ma mniejszą szansę na zachowanie na takie choroby jak cukrzyca czy artretyzm (Kim, Chopik, Smith, 2014). Nie jest istotne to, czy Twój poziom optymizmu wzrasta: ważne, że dzieje się to u partnera. Tak więc bądźmy optymistami i nie chorujmy!

Wykształcenie – chcemy tak samo mądrych.

Z reguły do długotrwałych związków wybieramy osoby, które mają zbliżony poziom wykształcenia do nas samych (Torche, 2010). Zgodnie z naukową terminologią, dobieranie partnerów podobnych do nas nazywamy kojarzeniem selektywnym. Konsekwencją tego mogą być nierówności społeczne, ponieważ możliwości finansowe osób z wyższym wykształceniem będą prawdopodobnie większe niż tych, którzy nie zdecydowali się na ukończenie uczelni wyższej. Wiąże się to z faktem, że poziom wykształcenia jest związany z otrzymywanym dochodem (Greenwood i in., 2014). A jak jest u was? Czy posiadacie ze swoim partnerem podobne wykształcenie?

Sposób mówienia – czemu gadamy tak samo?!

Osoby w związkach z biegiem czasu upodabniają się do siebie pod względem używanych wyrazów oraz składni (Niederhoffer, Pennebaker, 2009). Chodzi oczywiście o łączenie wspólnego słownictwa, dostosowywanie go do sytuacji i naśladowanie siebie nawzajem. Co więcej, małżeństwa w których partnerzy wymyślają tajemnicze oraz specyficzne słowa lub ksywki są szczęśliwsze od tych, gdzie współmałżonkowie nie wykazują tendencji do tworzenia wspólnego języka (Bruess, Pearson, 1993). W przypadku mojego związku mały samochód, który nadaje się wyłącznie do pojechania na zakupy, określamy mianem „pierdzika”: to jeden z tych bardziej subtelnych przykładów, na który mogę sobie pozwolić w artykule. Pomyślcie, czy w waszych związkach można znaleźć takie określenia!

Wygląd twarzy – nie, to nie mój brat…

Istnieje duże prawdopodobieństwo, że przeżyte lata w małżeństwie spowodują upodobnienie się do siebie partnerów pod względem wyglądu twarzy (Zajonc i in., 1987). Główną hipotezą, która miałaby potwierdzać przeprowadzone badanie, jest dzielenie wspólnych przeżyć. Dwie osoby, które przeżyły ze sobą wiele lat, w których w różnej intensywności pojawiały się momenty radości, smutku oraz innych emocji, będą miały podobne linie zmarszczek (zbliżona aktywność mięśni twarzy u obu osób). Lepiej więc, gdy wasz partner ma dobre poczucie humoru!

A dowodzik jest?

  • Domingue, B. W., Fletcher, J., Conley, D., Boardman, J. D. (2014). Genetic and educational assortative mating among US adults. PNAS, 111(22), 7996-8000/
  • Rushton, J. P., Bons, T. A. (2005). Mate Choice and Friendship in Twins. Evidence for Genetic Similarity. Psychological Science, 16(7), 555-559.
  • Penton-Voak, I. S., Perrett, D. I., Peirce, J. W. (1999). Computer graphic studies of the role of facial similarity in judgements of attractiveness. Current Psychology, 18(1), 104-117.
  • Rizzolatti, G., Craighero, L. (2004). The mirror-neuron system. Annual Review of Neuroscience, 27(1), 169-192.
  • Petrican, R., Rosenbaum, R. S., Grady, C. (2015). Neural activity patterns evoked by a spouse’s incongruent emotional reactions when recalling marriage-relevant experiences. Human brain mapping, 36(10), 4164-4183.
  • Preston, S. D., de Waal, F. B. (2003). Empathy: Its ultimate and proximate bases. Behavioral and Brain Sciences, 25(1), 1-20.
  • Hatfield, E., Cacioppo, J. T., Rapson, R. L. (1993). Emotional Contagion. Current Directions in Psychological Science, 2(3), 96-100.
  • Kim, E. S., Chopik, W. J., Smith, J. (2014). Are people healthier if their partners are more optimistic? The dyadic effect of optimism on health among older adults. Journal of Psychosomatic Research, 76(6), 447-453.
  • Torche, F. (2010). Educational Assortative Mating and Economic Inequality: A Comparative Analysis of Three Latin American Countries. Demography, 47(2), 481-502.
  • Greenwood, J., Guner, N., Georgi, K., Santos, C. (2014). Marry Your Like: Assortative Mating and Income Inequality. American Economic Review, 104(5), 348-53.
  • Niederhoffer, K. G., Pennebaker, J. W. (2009). Sharing One’s Story: On the Benefits of Writing or Talking About Emotional Experience. W: Lopez, S. J., Snyder, C. R. (red.), Handbook of Positive Psychology. New York: Oxford University Press.
  • Bruess, C. J., Pearson, J. C. (1993). ‘Sweet Pea’ and ‘Pussy Cat’: An Examination of Idiom Use and Marital Satisfaction Over the Life Cycle. Journal of Social and Personal Relationships, 10(4), 609-615.
  • Falba, T. A., Sindelar, J. L. (2007). Spousal Concordance in Health Behavior Change. Health Services Research, 41(1), 96-116.
  • Hoppmann, C. A., Gerstorf, D., Hibbert, A. (2012). Spousal Associations Between Functional Limitation and Depressive Symptom Trajectories: Longitudinal Findings from the Study of Asset and Health Dynamics Among the Oldest Old (AHEAD). Health Psychology, 30(2), 153-162.
  • Zajonc, R. B., Adelmann, P. K., Murphy, S. T., Niedenthal, P. M. (1987). Convergence in the physical appearance of spouses. Motivation and Emotion, 11(4), 335-346.

Piotr Piotrowski

Udostępnij

BIULETYN INFORMACYJNY

Cieszymy się, że chcesz być z nami na bieżąco!

Wszystkie zbierane przez nas dane są ograniczone do minimum. Dlatego wystarczy, że podasz nam swój adres e-mail a raz w miesiącu wyślemy Ci kilka najciekawszych informacji ze świata psychologii.

W każdej chwili możesz zrezygnować z otrzymywania newslettera. Możesz to zrobić wysyłając wiadomość na następujący adres e-mail: d.kantorowicz@mala-psychologia.eu

Informacje na temat przetwarzanych danych osobowych znajdują się w Polityce prywatności (link).